replika telefonlar ve din bilgileri33

replika telefonlar ve din bilgileri33 evet arkadaslar bugün replika telefon konuya şöyle baslıyor savaşlardan, esaretlerden, sıkıntılardan ve baskılardan kurtarıp [) ‘ devrindeki ihtişama ulaştıracak vc dünyaya hâkim kılacak bir kurtarK^j^ knıl beklentisi içine ginnişlerdi. Flz. İsa'nın davetine uymak istemeyen menfaatlerini ön planda tutan Yahudiler, onu şikayet etmişlerdi şikâyet üzerine ”Çarmıh Olayı*’ gerçekleşmişti.Çannıh Olayı ile birlikte ona inananlar da ‘"‘'Çarmıh** üzennç inançlar geliştinnişlerdi. Yahudiler, Mesîh muzaffer olacak, çarmıh^j^ ölçmez diyerek Hz. İsa'nın Mesîh olmadığına hükmetmiş vc ony ‘“'peygamber** olarak kabul etmemişti. Böylece Yahudiler Hz. İsa'y, âsî, suçlu, sıradan bir insan olarak görürken; Hıristiyanlar da onu niaştırmıştı. İslâm ise Çarmıh Olayı’na yeni bir anlayış getirip Çamn. ha gerilenin Hz. İsa olmadığını açıklamıştı. Bunun üzerine İnciller'dç yeralan Çanmh’dan üç gün sonra İsa'nın Havarileri ile 40 gün sürecek birlikteliği konusu yeni yorumların yapılmasına yolaçmıştı. Bunun yanında İslâm; Hz. İsa'nın, Tanrı’nın değil Meryem'in Oğlu ve Allah'ın kulu vc elçisi olduğunu belirtmiş, Hıristiyanlar ile Yahudiler arasında-ki ihtilâf/anlaşmazlık konusunu aydınlatmış ve bu konuda “orta yof'un bulunmasına imkân venıiişti.
Hz. İsa'dan sonra ona inananlarda bir artış olmuş ve onun telkinlerine karşı bir ilgi başlamıştır. Bu artış ve ilgi; Roma'nın baskısının vc zulmünün sertleşmesine sebep olmuştur. Böyle bir süreçte Bamaba ile Pavlus’un da aralarında bulunduğu Hz. İsa’ya inananlar, İsa'dan yaklaşık 15-20 yıl sonra (tahminen MS.46-47 yılında) Antakya’da bir araya gelmişler ve kendilerini "Hıristiyan” olarak adlandırmışladır ( Resullerin İşleri,! 1:22-26). İsa’ya inananların Hıristiyan olarak adlandırılması ilk defa bu toplantıda olmuştur.Çünkü İncil-ler'de Hıristiyanlık gibi bir adlandımiaya rastlanmamaktadır. Resullerin İşleri’ndeki bu adlandinua; İsa’ya verilen İbranice ‘"Mcshedilmiş’’ sıfatının Grekçe karşılığı Christos kelimesinden gelmekte ve "‘Mesih-İsa Yanlısı / Mesih-İsa*ya İnanan** anlamını karşılamaktadır.
Roma’nın baskı vc şiddetine rağmen Hıristiyanlık, ona inananlar vasıtasi ile değişik bölgelere kadar yayılmıştır. Ancak Pavlus'un Hıristiyan oluşu cemaata yeni bir hamle kazandınnakla beraber Hıris-tiyanlar arasında fikrî ayrılıkların doğmasına ve ikiye bölünmesine yolaçmıştır. Çünkü yeni Hıristiyan olanlar arasında Yahudi âdetlenne
ılar da ortaya çıkmıştır, llavanlcr |rında, meseleleri müzakere etme rilcr Konsili” adıyla bir toplantı ^vlus'un temsilcisi olduğu görüşe em sonraki Hıristiyanlıkta yerim |rılması”na kadar varan görüşle
^rüşlerinc karşı ilk tepki *’IIavarilcr’'in reisi Petrus’tan ve 5f bionitlcr''in reisi Yakobus’tan gelmiştir.
Bu ilk ”Yahudi-llırisliyanlar”, diğer llıristiyanlardan farklı önlüklere sahipti. Bunlar, Hıristiyanlığı Yahudiler arasında yaymayı gjvt edinmişlerdi; bu dinin Yahudilerin dışında yayılmasını istemı-vorlardı. Bu sebeple Yahudi dinî geleneğinden bazı şeyleri, yeni dinle birlikte yürütüyorlardı. Yahudi geleneğinden korudukları ve devam ettirdikleri şeylerin başında da ‘‘‘Icvhid anlayışı'"'' geliyordu.
Roma İmparatoru Neron, 64 yılındaki Roma Yangını’ndan manen liıristiyanlan sorumlu tutuyordu. Bundan dolayı Hıristiyanlara karşı şiddetli bir baskı ve zulüm devresi başladı. Pavlus ve Petrus, Roma'da öldürüldü. Roma lannianna saygı göstenneyen Hıristiyanlar hapsedildi, işkenceye tâbi tutuldu ve öldürüldü. Bununla beraber Hı-nslıyanlık yayılmaya devam etli ve Miladî Yüzyılın sonlanna doğru. Ön Asya'dan Güney Gallcr'c kadar olan alanda varlığım hissettirdi. Doğal olarak bu gelişmeden Roma İmparatorluğu da etkilendi. Roma imparatoru Konstanlin, 313 yılındaki Milan Fermanı ile llıristiyanla-rakarşı müsaına dönemini başlattı.
Böylccc Hıristiyanlar, scrlx:st olarak inançlannı yaymaya ve ya-şamav'a başladı. Yukanda temas edilen Hıristiyanlar arasındaki ilk ihtilaflın anlaşiTiazlıklara giderek yenileri eklendi. Konstantin, bu ihtilafları gidermek için 325 yılında İznik'de (Nicaea) bir konsil topladı.Bu Konsil, (inhte İ/nik KonsiJi olarak bilindi. İzjıik Konsili’nde, Hıristiyan İnançları tanışıldı ve Hıristiyanlık Teolojisi’nin temeli atıldı. Çünkü bu KonsiTde; İmparator Konslantin'in desteği ile, Hz. İsa'nın tannlığım reddedip onun yaratık olduğunu savunan Aıyüsçülere karşı, ‘‘İsa’nın 'l'anrılığf’nı savoı-nan Pavlus geleneğine tâbi olanlann hâkimiyet; sağlandı. Bundan sonra Ebionıtlcrin yaşattıklan “(evlıid anlayışı'”, Hz. İsa'nın sadece peygamber olması, sünnet, bir çeşit abdesl-gusül gibi inanç ve gelenekler IV. Yüzyıldan sonra artık görünmez oldu.
İmparator Büyük Teodosyüs (l'heodosius), 380 yılında Hıristiyanlığı tek resmî inanç haline getirdi. Rom*' Piskoposu, diğerleri karşısında güç kazandı ve Papa (Baba) unvanını aldı. 476 yılında Roma'-mn siyâsî yönden çöküşü sonucu Papa, sadece Kilise'nin değil, bütün Biti dünyasının reisi oldu. Roma'ya karşı Doğu Kiliselerini Bizans PâiaidüilBMÜLctmcye başladı. Ayrıca İskenderiye ve Antakya'da da ^Doğuda lınncnî, Süryanî, Habeşî ve Kıbtî Kiliseleri bir durumda idi.
^da Kilisesi, hür bir kilise idi. IV. Yüzyılda Roma'ya 3tlar; V. Yüzyılda ise Bulgarlar ve Franklar Hıristi-konra Anglo-Saksonlar bir Roma misyoner heyeti
Ilıristıyunlaştı. baksonlar, Vlll. Yüzyılda zorla I Unstıyanlaştini^
DanimarkalIlar, IX. Yüzyılda 1 lıristiyaıılar arasında yer aldı. Nior^^
İzlanda ve İsveç'in Ilırisliyanlaşııuısı 1000 yıllarında tamamla^
Slavlann Hıristiyanlığa ginııesi. Roma ile Bizans arasında reka^ konusu oldu. Polonya, Bohemya, Moravya ve Ballık ülkelerinde ma; Rusya ve Balkan ülkelerinde de Bizans galebe çaldı.
Halıda Ilırisliyanlık; siyasî münasebetler ve misyoner faaliy^, leri ile bazen de zorla yayıldı. Bu yayılıfıa devresi, XI. Yüzyılda jj, kandinav ülkelerinin I lıristiyanlaştınlması ile tamamlandı.
Bütün bu gelişmeler, beraberinde iç mücadeleleri de getirmişti Bu dinî ve siyâsi mücadeleler. 1054 yılında kesin bölünmeye yolaçn Roma Kilisesi'ne evrensel anlamında "Katolik", Bizans Kilisesi'nede öze bağlı anlamında "Ortodoks" denildi. Bununla beraber İslâm'm yayılması karşısında Türklcrc karşı Haçlı Sererleri başlatıldı. Ancak İlaçlı Seferleri bile onların bir araya gelmesini sağlamaya yelmedi, Aralamıdaki düşmanlık öyle bir noktaya varmıştı ki Haçlı Sefcrlen [1096-1204) sırasında Latinlerin Bizans'ta yaptıkları zulüm ve haksızlık karşısında Ortodokslar; Türk Sarığını, "Kardinal (Latin-Katolik) Külahr'na tercih eder hale gelmişlerdi. Türklcr, 1453'de [Bizans'a son verdi ve İstanbul'daki çeşitli Hıristiyan gruplanna, hiç cimsenin yapamayacağı şekilde, dînî müsamaha/hoşgörü gösterdi.
Batıda Şariman (Charlemagne), Papa ve Piskoposlara dünyenolo-ilc tanıdı. Böylece Kilise ve devlet arasında Orta Çağ'da büyük sıkınlılm 'Oİ açan gerginlikler başlamıştı, l'ilistin'deki kutsal topraklan Müslüman-ardan kurtannak gayesi ile Haçlı Seferlerini başlatan ve yetkilerini kötü-e kullanan Roma Kilisesi, Refonn Hareketleri'nin doğmasına yolaçn. [efonn Hareketlerinin doğmasında; Batı’nm lürkleri ve Türkler kanalı c İslâm’ı tanımasının ve Osmanh Devlcti'nin desteğinin rolü büvül; Imuştu. Böylece Hıristiyanlık; Moııotl/itlik, Katoliklik, Ortodoksluk E Protestanlık olmak üzere temel mezheplere bölünmüştü.
Ilz.İsa ve tebliğ etliği “Din” hakkında Yeni zMıitic/İncillerdcve uran'da bilgiler bulunmaktadır. Kronolojik olarak Yeni z\hit’inbil-Icrinin kımm’ın hı'i.pii.M-in/ian ycralınası gcrckıncklcdir.Ancal
hit eksenli devam edeceği için ve ’daki bilgilere öncelik verilmiş-k konusunda özet olarak vcnlen /Müslüman kitlenin bilgisini taze-inden okuyucunun / kitlenin Ku-den haberdar olmasına vc böylc*^ mak amaçlanmaktadır.replika telefonlar sizin icin sundu.